Na heel wat leuke items en interviews samen, was het tijd om de rollen eens om te draaien. Normaal gesproken stelt Guusje de vragen en geef ik antwoord, maar dit keer mocht ík plaatsnemen op de stoel van de interviewer. En eerlijk is eerlijk: dat beviel best goed.
Guusje is inmiddels 2,5 jaar hoofdredactrice van De Opticien, nadat ze al zo’n zes jaar werkzaam was bij de uitgeverij. En die uitgeverij kijkt verder dan alleen de optiek: ook andere branches, zoals kappers en audiciens, komen voorbij. Voeg daar haar studie Communicatiewetenschappen en een master Marketing aan toe en je begrijpt waarom ik benieuwd was naar haar kijk op myopiemanagement. Niet vanuit de behandelkamer, maar juist vanuit communicatie, marketing en de ontwikkelingen die zij in de branche ziet.
Guusje herinnert zich haar eerste kennismaking met myopiemanagement nog goed. Het was destijds nog een beetje een niche. Er was minder aandacht voor en in de praktijk hoorde ze regelmatig dezelfde argumenten: er zou nog onvoldoende bewijs zijn, de urgentie werd niet gevoeld of een winkel koos er simpelweg voor om geen kinderbrillen en al helemaal geen contactlenzen voor kinderen aan te bieden.
Vooral bij sommige winkels in het hogere segment zag ze dat de nadruk sterk lag op de verkoop van een mooie, exclusieve bril en minder op de oogzorg erachter.
Maar inmiddels is er volgens Guusje veel veranderd.
Sinds een jaar of twee kun je eigenlijk niet meer om myopiemanagement heen. Er is meer bewijs, er zijn langer lopende studies en er komen steeds nieuwe ontwikkelingen bij. Toch zijn we er nog lang niet. Precies daarom blijft De Opticien aandacht besteden aan myopie, onder andere met specials waarin onderzoek, innovatie én het maatschappelijke belang een plek krijgen.
“Ja, maar…”
Waarom starten dan nog steeds niet alle praktijken met myopiemanagement?
De argumenten zijn herkenbaar: te weinig tijd, te veel gedoe, het hele team moet worden meegenomen en ook niet onbelangrijk; wat levert het eigenlijk op?
Volgens Guusje wordt daarbij vaak vergeten naar het totale plaatje te kijken. Ouders die met hun kind voor myopiemanagement naar een praktijk komen, kopen misschien ook een bril of zonnebril. Maar belangrijker nog: je laat als praktijk zien dat je serieus bezig bent met oogzorg en preventie. Dat versterkt je professionele uitstraling. De nevenaankopen volgen vaak vanzelf.
En precies daar ziet ze ook een veranderende rol voor leveranciers. Alleen vertellen over een product, behandelmethode of onderzoeksresultaat is niet meer genoeg. De vraag vanuit de praktijk wordt steeds vaker:
“Hoe pak ik dit aan en hoe kan de leverancier mij daarbij helpen?”
Trainingen, materialen, ondersteuning voor het team en praktische hulp op de winkelvloer worden daardoor steeds belangrijker.
Tijdens ons gesprek komt ineens de marketingspecialist in Guusje naar boven. Ze maakt een vergelijking met ontwikkelingen als padel en de barbershop. Ooit werden ze gezien als een hype die waarschijnlijk wel weer zou verdwijnen. Inmiddels zijn ze niet meer weg te denken.
Zo kijkt zij ook naar myopiemanagement.
Geen hype, geen tijdelijke trend, maar iets waarvan ze hoopt dat we er over een aantal jaren heel anders naar kijken. Dat het aanbieden van een myopieremmende oplossing niet langer een extra optie is, maar simpelweg onderdeel van goede oogzorg.
Een uitspraak die haar uit eerdere interviews is bijgebleven, kwam van prof. dr. Caroline Klaver: “als je niets met myopiemanagement doet, ben je geen echte professional”. Oftewel je kunt je kop niet in het zand blijven steken.
Een stevige uitspraak waar niet iedere oogzorgprofessional even enthousiast over was maar wel eentje die is blijven hangen.
Graag zou ze wat vaker een oogarts spreken, iemand die vertelt over de problemen die door myopie veroorzaakt zijn.
Juist oogartsen zien wat de gevolgen van hoge myopie op latere leeftijd kunnen zijn. Misschien kan hun verhaal helpen om de ogen van andere professionals te openen voor wat er nu mogelijk is om risico’s voor later te beperken.
Ook vanuit de industrie wordt steeds meer mogelijk. Nieuwe meetapparatuur maakt aslengtemetingen en prognoses toegankelijker en gebruiksvriendelijker. Natuurlijk vraagt dat om een investering, maar volgens Guusje is het vooral belangrijk om anders naar die investering te kijken.
De communicatie over myopiemanagement zal daarom volgens haar steeds minder moeten gaan over alleen wat het is en hoe je het doet. De volgende stap is duidelijk maken wat het oplevert voor het kind, voor de praktijk én voor de toekomst.
Aan het einde van ons gesprek stelde ik Guusje een vraag over de toekomst. Hoe ziet De Opticien er over een aantal jaren uit als het gaat om myopie?
Haar antwoord vond ik misschien wel het mooiste van ons hele gesprek. “Hopelijk is een aparte myopiespecial dan helemaal niet meer nodig”. Niet omdat myopie minder belangrijk is geworden, maar juist omdat het zó vanzelfsprekend is geworden dat het thuishoort in alle reguliere edities, tussen alle andere correctie- en behandelmogelijkheden.
En als ze de cover van De Opticien over vijf jaar zelf mocht bedenken? Dan zou daar iets op mogen staan in de trant van myopieremmning is een basisvoorzienig net zoals orthodontie. Daar kon ik me natuurlijk helemaal in vinden.
Wat ik vooral leuk vond aan dit gesprek, was om dezelfde passie voor myopiemanagement te herkennen bij iemand zonder optiekachtergrond. Guusje kijkt vanuit een andere hoek naar de ontwikkelingen, maar uiteindelijk komen we verrassend vaak op hetzelfde punt uit.
Ik spreek al langer mijn wens uit dat myopiemanagement ooit zo normaal wordt dat we er niet meer apart over hoeven te praten. Dat het vanzelfsprekend is om bij een kind met progressieve myopie te kijken wat we kunnen doen. Geweldig toch dat ik deze wens met Guusje deel.
Voor nu gaan we allebei weer terug naar onze eigen stoel. Guusje stelt de vragen en ik mag ze weer beantwoorden.
Onze paden zullen elkaar ongetwijfeld nog vaak kruisen. Daar kan ik nu al naar uitkijken
Want myopie onder controle krijgen? Dat kunnen we alleen samen.